World of Vancouver – 2010

Zwijgen? Of toch niet?

Nog 85 dagen…

Olympische Spelen boycotten?

Vorig jaar, vlak voor de Zomerspelen in Beijing, leek dat idee nog niet eens zo heel erg ver weg. Rellen in Athene, Parijs en San Francisco. Waar de Olympische vlam ook was, altijd waren er betogers bij aanwezig. De één wilde de Olympische Spelen boycotten vanwege de erbarmelijke omstandigheden in China, de ander vond dat het niets te maken had met de Spelen en weer iemand anders trok de conclusie dat er met de Spelen niets mis is, maar de misstanden in het Aziatische land moesten wél openlijk aan de kaak worden gesteld.

Vandaar dat dit jaar het vlammetje alleen in Griekenland en Canada wordt aangestoken. Geen gekke taferelen, moeten de organisatoren gedacht hebben.

Maar speelt Canada wel open kaart?
Er lijkt niets aan de hand. De Canadezen liepen voor op schema wat betreft het bouwen van de faciliteiten. De beveiliging is geregeld. De infrastructuur ligt er prima bij. Daarnaast hebben ze ook nog flink nagedacht over wat ze met duurzaamheid konden doen en daar zijn ze, volgens hen, goed in geslaagd.

Toch zijn de Olympische Spelen in Canada niet zo onschuldig als je zou denken.

Van Andree Toonk ontving ik de volgende link: klik. De ‘General Manager of Olympic and Paralympic Operations’ bracht in juli een rapport uit met een aantal plaatselijke verordeningen. De tijdelijke wetswijzigingen worden volgens de General Manager ingevoerd ter ondersteuning van de Spelen. De wijzigingen zijn geldig van 1 januari tot 31 maart 2010.

Dat er regels zijn bij zo’n groot evenement is logisch, maar volgens Dr. Chris Shaw (professor aan de UBC) en Alissa Westergard-Thorpe (student aan de UBC) staan er een aantal opmerkelijke regelingen in het rapport. ‘Signs’ zijn alleen toegestaan als ze informatie bevatten die voor een feestelijke sfeer zorgt. De twee activisten hebben een rechtszaak ingediend. Volgens hen zijn de wetswijzigingen in strijd met de vrijheid van meningsuiting. Ze zijn van plan om de Spelen te bekritiseren door middel van folders, borden, pamfletten en merchandising (reclame) op de plekken die opgesomd staan in het rapport waar dat juist niet mag. Protesteren en ‘iets slechts zeggen’ mag dus niet. Vancouver doet er alles aan om het activisten moeilijk te maken.

De BC Civil Liberties Association (BCCLA) ondersteunt de activisten. David Eby, directeur van de BCCLA, geeft aan: “De wetswijzigingen werden op het laatste moment bekend gemaakt. De input van het publiek is beperkt.”

Lastige kwestie. Wat vind jij?

1 reactie tot nu toe
Plaats een reactie